فرمت فایل: ورد - Word  

کتاب سبز - قابل ویرایش ) 

تعداد صفحه : 28
جوش اتصالات، قطعات فلزي به كمك حرارت به طوري كه حرارت وارده آنها را به شكل خميري و يا مذاب درآورده، فرآيند جوشكاري ناميده مي‌شود. انواع اتصالات جوشي اتصال لب به لب (Butt joints): براي اتصال ورق‌هاي مسطح با ضخامت‌هاي يكسان و يا تقريباً يكسان و همچنين جلوگيري از خروج از مركزيت از اين نوع درز جوش استفاده مي‌شود. در اين اتصالات معمولاً از جوش شياري با نفوذ كامل استفاده مي‌شود. اتصال رويهم (Lap Joints): به دليل سادگي اتصال دادن و سهولت در تنظيم اتصال بكار مي‌رود. در اين اتصالات اكثراً از جوش گوشه استفاده مي‌شود. اتصال گونيا (Corner Joints): در اين اتصالات اكثراً از جوش گوشه استفاده مي‌شود. اتصال سپري (Tee Joints): براي ساخت نيم‌رخ‌هاي مركب I, T و قطعاتي كه با زاويه با هم جفت مي‌گردند. اين اتصالات نير اكثراً از جوش گوشه استفاده مي‌شود. اتصال پيشاني (Edge Joints): اين اتصالات معمولاً براي نگهداري دو يا چند صفحه در يك سطح بكار مي‌رود. انواع جوش: جوش شياري (Groove Weld)؛ جوش گوشه (Fillet Weld)؛ جوش گام (Slot Weld)؛ جوش انگشتانه (Plug Weld)؛ در اتصالات ساختماني نسبت تقريبي استفاده از اين جوش‌ها به قرار زير است: جوش گوشه 80درصد، جوش شياري 15درصد، جوش كام و جوش انگشتانه 5 درصد. علايم جوشكاري جهت ايجاد ارتباط ميان طراح و جوشكار و همچنين مهندس ناظر نياز با علائم ويژه‌اي مي‌باشد كه بتون نوع، طول، محل و ... جوش مورد نياز را نمايش داد. در جدول زير، كليه علائم براي مشخصه‌هاي يك جوش آمده است كه مي‌توان از اين علائم بر روي نقشه‌هاي محاسباتي استفاده نمود. سطح موثر جوش (A) تنش‌هاي مجازي كه براي انواع مختلف جوش معرفي مي‌گردد، تنش‌هاي اسمي هستند كه بر روي سطح موثر جوش عمل مي‌كنند. داريم: Ae = te * le كه در

قسمتی از محتوی متن پروژه میباشد که به صورت نمونه ، بعد از پرداخت آنلاین در جزوه باز آنی فایل را دانلود نمایید .

  

 « پرداخت آنلاین و دانلود در قسمت پایین »