فرمت فایل: ورد - Word  

کتاب سبز - قابل ویرایش ) 

تعداد صفحه : 11
قواعد تجويد در اين فصل از تعريف تجويد، پيشينه آن و قواعد تجويد; مانند: اشمام، ادغام و مد سخن به ميان مى‌آيد.برخى مى‌گويند: تجويد، يك طرح استعمارى است و تنها براى مشغول كردن مسلمانان به ظاهر قرآن به وجود آمده است. آيا اين سخن صحيح است؟علم تجويد، يكى از علوم اسلامى است و سابقه ديرين دارد. تجويد قرآن، موضوع جديدى نيست تا گفته شود، طرح استعمارى براى مشغول داشتن مسلمانان به ظاهر قرآن و بازداشتن آنان از تأمّل و تدبّر در محتواى قرآن است. تجويد به معناى نيكو ادا‌كردن الفاظ قرآن است و مجموعه قوانينى است كه چگونگى قرائت صحيح و زيبا را به ما مى‌آموزد.از زمان پيامبر اكرم(ص) قرآن با تجويد قرائت مى‌شده است، گرچه علم تجويد به‌معناى مجموعه قوانينى كه چگونگى قرائت صحيح و زيبا را به ما مى‌آموزد، در قرن چهارم تدوين گرديد. نخستين كسى كه فنّ تجويد را تدوين كرد، ابومزاحم موسى بن عبيدالله خاقانى بغدادى، (م. 325 ق.) است.[1]خداوند در آيه 4 سوره مزمل، در مورد تلاوت قرآن مى‌فرمايد: (...وَ‌رَتِّلِ الْقُرْءَانَ تَرْتِيلاً); ... قرآن را شمرده و با تأنى بخوان.ترتيل در اصل به معناى تنظيم و ترتيب موزون است و در آيه به معناى خواندن آيات قرآن با تأنّى و نظم لازم، اداى صحيح حروف، تبيين كلمات، دقّت و تأمّل در مفاهيم و تفكر در نتايج آن است.[2]از آيه ياد شده رعايت تجويد در قرائت قرآن استفاده مى‌شود.در روايتى امام صادق(ع) مى‌فرمايد: «ترتيل يعنى در آيات قرآن مكث كنى و آن را با صداى خوب بخوانى.»[3] و تا تجويد را فرا نگيريم، نمى‌توانيم قرآن را با صداى خوب بخوانيم.بنابراين، اصل تجويد از آغاز اسلام بوده و طرح استعمارى نيست. قرائت زيبا و درست قرآن نه تنها با انديشه و تدبّر در قرآن منافات ندارد،

قسمتی از محتوی متن پروژه میباشد که به صورت نمونه ، بعد از پرداخت آنلاین در جزوه باز آنی فایل را دانلود نمایید .

  

 « پرداخت آنلاین و دانلود در قسمت پایین »