فرمت فایل: ورد - Word  

کتاب سبز - قابل ویرایش ) 

تعداد صفحه : 2
صنعت و توسعه چاپ ميراث چپ در جهان‌بيني سياسيون ايراني شايد در ظاهر امر اين سخن پارادوكسيكال و متناقض به نظر برسد. چگونه ممكن است ‌اصولگرايان با آن پشتوانه عظيم ديني و الهي‌شان، اصرار و تاكيد بر حركت در چارچوب اصول و رهنمودهاي شريعت، در جهان‌بيني‌شان ملهم و متاثر از انديشه‌هاي چپ (آن هم به معناي ماركسيستي) آن باشد؟ اما واقعيت آن است كه بخش عمده‌‌يي از نگاه اصولگرايان به جهان و جامعه در حقيقت ارث و ميراث ماركسيست‌ها و دقيق‌تر گفته باشيم، ارث و ميراث حزب توده ايران است. البته كه آنان اين را منكر شده و همه آرا و انديشه‌شان را از جمله و بالاخص نگاه‌شان به جهان، تاريخ و جامعه ايران برگرفته از شريعت اسلام و فقه جعفري مي‌پندارند. اما بسياري از آنان نمي‌دانند آرا و انديشه‌هاي آنان در آن سه حوزه در حقيقت برگرفته از نگاه ماركسيستي است تا رهنمودهاي فقهي و حوزوي. داستان اين حكايت غريب باز مي‌گردد به 67 سال پيش، به شهريور 1320 و سقوط رضاشاه. رضاشاه ايران را در قريب به دو دهه به زير شست خود داشت. نظام مخوف پليسي وي اجازه عرض‌اندام هيچ فكر و انديشه‌‌يي را اعم از اسلامي، ليبرال، غربي، شرقي يا ماركسيستي نمي‌داد. در سال 1310 اعتصاب عمومي گسترده‌‌يي در تاسيسات نفت خوزستان به وقوع پيوست. رهبري اعتصاب در دست كمونيست‌ها بود. پليس ايران به دستور رضاشاه اعتصاب را به شدت سركوب كرده و فعالان اصلي را دستگير و به زندان‌هاي طويل‌المدت محكوم كرد. از آنجا كه تا قبل از اين قانوني براي مجازات كمونيست‌ها نبود، حكومت ايران با عجله قانوني را به تصويب مجلس رسانيد كه براساس آن داشتن هرگونه عقيده و مرام اشتراكي (يعني كمونيستي) اقدام عليه امنيت ملي محسوب مي‌شد و متهمان به 3 تا 10 سال حبس محكوم مي‌شدند. اين قانون در حقيقت عطف به ماسبق شده و بسياري از كمونيست‌ها گرفتار شدند. از ميان آنان بايد به سيدجعفر پيشه‌وري و رضا روستا اشاره داشت كه بعدها از رهبران جنبش ماركسيستي بعد از سقوط

قسمتی از محتوی متن پروژه میباشد که به صورت نمونه ، بعد از پرداخت آنلاین در جزوه باز آنی فایل را دانلود نمایید .

  

 « پرداخت آنلاین و دانلود در قسمت پایین »