فرمت فایل: ورد - Word  

کتاب سبز - قابل ویرایش ) 

تعداد صفحه : 7
امامت علم نسبت به عمل آنكه ديده دل او بيناست و عمل وي از روي بصيرت است، مرحله آغازين عمل او "علم" مي‏باشد؛ علم به اين كه عمل وي به سود اوست يا به زيان او. اگر به سود او بود بدان اقدام نموده يا آن را ادامه مي‏دهد و چنانچه به زيان وي بود آن را انجام نداده يا متوقف مي‏كند: "فالناظر بالقلب، العامل بالبصر، يكون مبتدا عمله ان يعلم أعمله عليه أم له، فان كان له مضي فيه، و ان كان عليه وقف عنه"1 براين اساس، آنكه بدون علم دست به كاري مي‏زند مانند كسي است كه بيراهه يا كژراهه را طي مي‏كند كه دوري وي از راه راست، جز بر دور شدن او از هدفش نخواهد افزود؛ و در مقابل، آنكه عالمانه به انجام كاري مي‏پردازد نظير شخصي است كه صراط مستقيم را مي‏پيمايد: "فان العامل بغير علم كالسائر علي غير طريق فلايزيده بعده عن الطريق الواضح الاّ بعدا من حاجته، والعامل بالعلم كالسائر علي الطريق الواضح"2 عالمي كه در مرحله عمل، از راهنمايي علم خود مدد نگيرد و به غير علم خويش عمل نمايد، مانند جاهل سرگرداني است كه از بيماري جهل خود بهبود نمي‏يابد زيرا بين شخصي كه به دستور راهبر خويش ترتيب اثر نمي‏دهد و بين كسي كه فاقد راهنماست، از نظر نتيجه، تفاوتي متصوّر نيست؛ گمراهي اولي، سلب هدايت به انتفاء محمول است و ضلالت دومي سالبه به انتفاء موضوع: "ان العالم العامل بغير علمه كالجاهل الحائر الذي لايستفيق من جهله"3 توصيف علم به "نور" كه در برخي از سخنان حضرت اميرالمؤمنين (عليه افضل صلوات المصلين) آمده است، تعبير لطيف و دقيقي از امامت علم نسبت به عمل مي‏باشد. ويژگي نور آن است كه به ذات خود روشن است و علاوه بر آن، روشنگر غير خويش مي‏

قسمتی از محتوی متن پروژه میباشد که به صورت نمونه ، بعد از پرداخت آنلاین در جزوه باز آنی فایل را دانلود نمایید .

  

 « پرداخت آنلاین و دانلود در قسمت پایین »